فاجعه ای که رخ داده و کسی چیزی نمی گوید/آخرین گره بر نفس گرفته ورزش بابل

نفس ورزش یکی از شهرهای محوری مازندران چنان به شماره افتاده که اگر جلویش را نگیرند، نیست و نابود می گردد.

صبر و تامل مان برای اینکه شاید یکی به داد ورزش بابل برسد به سر رسیده و دستگاههای مربوط همچنان از ایجاد تغییر در راس هیات و پایان دادن به یک بحران بزرگ عاجز هستند.

از حسین زادگان مدیر کل ورزش و جوانان مازندران انتظار داریم هر چه زودتر با تدبیر، اختلاف بر سر جانشین این رئیس اداره را با دو نماینده بابل در مجلس شورای اسلامی حل و فصل نماید تا همه هستی شهری که یک تنه یک سوم مدال آوری های سال قبل ورزش استان را کسب کرد، بر باد ندهد.

نجفی و نیاز آذری دست دست می کنند و بر سر یک گزینه مطلوب به توافق نمی رسند و این فاجعه را پایان نمی دهند که همه عزت و آبروی بابل دستخوش تصمیماتی عجیب و اتفاقاتی ناباورانه قرار نگیرد.

ورود دستگاههای نظارتی به وضعیت اجاره اماکن ورزشی در شهر بابل لازم است تا دستکم سالن سردار شهید سجودی بابل هم به کام منفعت طلبان نرود که یک سیاهنویس و مکنده خون ورزش شهر و استان می باشد، کسی که با فقط ۲۰۰ نسخه چاپ شده خود، چنان عقل و چشم مسولان عاشق درج عکس و خبر را ربوده که گمان می برند مثلا خیلی تاثیرگذار ست در حالیکه فقط دستاویزی است برای کیسه کردن ورزشی های بخت برگشته.

چرا فردین غلامپور با تمام شخصیت والا و فرهیخته اش از بسکتبال بابل گریخت در شرایطی که تنها او اهلش بود؟ تلاش برای واگذاری سالن سردار سجودی به کسی که با مبلغ کمتری در مزایده شرکت کرده برای چیست؟ دلالی و حق الزحمه جوش دادن پروژه سالن ورزش مامطیر بابل در سال گذشته برای چه بوده است؟ یک خبرنگارنما و مایه شرمساری و خجالت جامعه رسانه ای که لکه ننگی برای ماست ۱۸ میلیون به جیب بزند و بقیه نگاهش کنند؟!

ورزش بابل در چنان فلاکتی گرفتار آمده که نارضایتی عمیق از آن و بلاتکلیفی مسئولین ما را بر آن می دارد که از این پس به شکل پیوسته و هر روزه به طرح و درج آن بپردازیم، شاید این دل نگرانی که ما داریم را دیگران هم داشته باشند، شاید این آه حسرت و حیرت اندوده از ورزش بابل جایی جواب داد. شاید کسی خواست تا به تغییرات و تحولات مشکوک در راس هیات های ورزشی بابل رسیدگی کند و به آن خاتمه دهد.

منتظر می مانیم شاید این مطلب افاقه کند اما اگر نکرد لازم و ضروری است تا موسپیدها و استخوان ترکانده های ورزش بابل که خون گریه می کنند وارد گود شوند و مطالب خود را به گوش برسانند. دیگر درنگ جایز نیست، چیزی از ورزش بابل نمانده و لطفا این موضوع را بهیچوجه اغراق فرض نکنید، لااقل تا وقتی که مجبور شدیم عمق تاسف و تاثر بزرگان و قهرمانان ورزش بابل را برسانیم.

منتشرشده توسط

پایگاه خبری مازند24

با تمام حواشی اندوده شده، نمی توان این استان را بدون علقه ناب مردمانش به ورزش تصور کرد. مازندرانی جماعت با ورزش انس گرفته و فراتر از تنها فعالیتی برای بهبود جسم و جان، به اتفاقات پیرامونی اش حساس است. در این استان گروه سنی بهانه است و ورزش تفکیک ناپذیر. از هر جنسی و سنی ورزش را یک اولویت می پندارند برای طراوت بخشیدن به زندگی و ورزش دلیلی است برای با هم بودن و لذت بردن. گهگاه محو اکسیر ورزش شده و ناگواری هایی می بینیم که البته زودهنگام مرتفع می شود اما همان کذابه ها به نشانه نمک حیات ورزشی مان، خود جذابیت هایی دارد انکار ناپذیر. مازندرانی ها هیچگاه صورت شان خشک نیست، یا عرق ورزش بر رویش نشسته، یا اشک شوق و یا شرم شکست… همکاران خوبی داریم که عاشقانه به ورزش ارج نهاده و یاریگرش هستند. ما هم آمده ایم تا حرفی نو باشیم و متفاوت. خوانش ما راحت است چون ورزش را در مازندران یک ارزش می دانیم. گروهی جوان با قلمی روایتی از ورزش خواهند گفت. می دانیم که تا به دلخواهتان فاصله ها داریم ولی قول می دهیم دلتان را بدست بیاوریم. شاید اندکی طول بکشد اما دیر نخواهد شد. مشعوف نگاه شوق انگیزتان تا به همیشه. زمان بدهید تا زمان فراغتتان را موثر پر کنیم. یا حق

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.