چهارشنبه , ۴ اسفند ۱۳۹۵

فوتبال مازندران پى مرد دیگرى نگردد/بهروان تر از بهروان؟!

مهندس غلامرضا بهروان مخاطب دارد و او را تمیز داده اند، در فوتبال ایران به شدت احترام برانگیز و موفق و در فوتبال مازندران با احترامی خوش رنگ و لعاب تر اما ناکام تلقی شده!

خودمان بارها نقد داشته ایم، حالا هم داریم؛ این حق فوتبال مان نیست که حیاتی نباتی داشته باشد. افق ها لیگ برتر فوتبال است و ما چه بخواهیم و چه نه، پس از ۱۰ سال انتظار و تامل زورمان می آید که بپذیریم بهروان آن بالا بالاهای فوتبال ایران باشد و مازندران در لیگ یک با هزاران مکافات روزگارش بچرخد.

بهروان را از سال های شروع شموشک در لیگ یک خوب به یاد داریم، همان موقع که پایتخت فوتبال استان از قائمشهر به نوشهر منتقل شد. رئیس هیچ بازی شموشک را از دست نمی داد. نساجی به مرور سقوط کرد اما عیار بهروان با صعود شموشک مطلوب تصور گردید.
مهندس فوتبال مازندران لیگ ها را رواج کرد و مازندران با نظر و تایید خود فدراسیون شد تنها استانی شکیل در برگزاری منظم لیگ های درونی اما خروجی هایمان لاینقطع ادامه داشت. استعدادها رفتند و ستاره شدند، مثل خود بهروان که اینقدر واضح خوشفکر و کاربلد بود که از دوران صفایی فرهانی به یکی از ارکان فدراسیون فوتبال تبدیل شد تا همین امروز که با وجود آنکه از ریاست کمیته مسابقات سازمان لیگ به مشاور عالی فدراسیون رسیده؛ همچنان حرفش سند و گوش نواز است.

در سال های عزت بهروان برای مازندران، تیم های استان رویه نزولی در پیش گرفتند. سقوط های زیاد، انحلال های پشت سر هم و شکست های متعدد و صعود ها در حد رسیدن از لیگ سه به دو و دوی کشور به لیگ یک بود!

با وجود آنکه هیات فوتبال را مقصر می دانیم اما درصدش از آنانی که باید برای مهمترین ورزش استان و پرطرفدارترین در ایران و جهان برنامه ریزی سرمایه گذاری و بهره مندی از منابع دولتی می داشتند، کمتر بود.

بهروان سینه گشایی هم بلد نیست، شاید به واسطه همان خلقیات همواره تحسین شده اوست که با حرمت گذاری به همه، جایش را در دل ها باز می کند والا خدماتی داشته که به سبب جایگاهش در مسند فوتبال کشور به سود مازندران به کار برده که اگر بازگو شود، اتهام همیشگی اش به جانبداری از تیم های مازنی را به حقیقت بدل می کند.

این رئیس پرسابقه محکوم است به اینکه ما پول نداریم که تیم هایی با کیفیت در لیگ برتر داشته باشیم اما مگر این جز وظایف بهروان بوده که حامیان دولتی را همچون سپاهان و ذوب اصفهان بیاورد و اصلا مگر در حد توان اوست مضافا اینکه خرده گیری مان در خصوص عدم رایزنی هایش پس از دوندگی های زیاد برای نساجی از بین رفت.

وقتی به موفقیت تیم های پایه، پیروزی های قاطع در این سطوح که خیلی تشکیلات دولتی لحاظ نیست نگاه می کنیم و حضور پر تعداد در تیم های ملی مردان و بانوان در تمامی رده های سنی، اولین وظیفه هیات فوتبال مازندران را که برنامه ریزی برای بسترسازی های حمایتی در جهت رشد و آموزش استعدادهاست انجام شده می یابیم اما احساسی و بی انصافی است که ناتوانی در صعود به لیگ برتر را در هیات فوتبال استان جستجو کنیم کما اینکه نقدهایی در این باره داریم.

بهروان باید کفه زمانی حضورش را به سوی مازندران بکشاند که هیچ، تهران روی های فوتبالی کم و تمرکز در مازندران زیاد شود تا انرژیش وقف خودمان شود چرا که وقت سبقت گرفتن است که با بهروان می شود و بیش از این هم نباید از وجود و جوهره خود بهروان برای فوتبال با توجه به رقابت سفت و سختی که جریان دارد، بهره برد.

انتخابات هیات فوتبال مازندران در پیش است و بر اساس محبوبیت بهروان میان اعضای مجمع که نیمی از آنها روسای هیات های فوتبال شهرستان ها هستند، برگزیدگی دوباره اش قابل انتظار است.

حرف و حدیث ها زیاد است و گفته می شود که سرنوشت فوتبال فارس و اصفهان که به چهره های قدیمی خود وفا نکرده اند در مازندران تکرار می شود که پذیرش آن کمی برایمان سخت است چون روابط میان اداره کل ورزش و جوانان مازندران و هیات فوتبال استان چنان نزدیک است که شک نداریم حبیب حسین زادگان در نهایت بی طرفی اعلام شده هم، خواهان تداوم دوران ریاست بهروان خواهد بود با این حال برحسب وظیفه اش اعتراض عادل عالیشان کاندیدای کم اقبال فوتبال استان را در خصوص بازنشستگی تعدادی از نامزدها از جمله بهروان به دست تاج ریاست فدراسیون فوتبال و رئیس مجمع انتخابات فوتبال مازندران رسانده است.

نگاه می کنیم به صف کاندیداهای فوتبال مازندران، بهروان نباشد، مکارمی هم و خلردی هم بدین ترتیب! باقی کاندیداها می توانند رئیس هیات فوتبال باشند؟ زمانه هر بهانه را گرفته و بارها چنان از شدت تعجب میخکوب شده ایم که حالا تحمل هر ضربه ای دشوار است اما حقیقتا اگر قرار است بر مبنای این جمع و در صورت منع قانون بازنشسته ها، اتفاقاتی بیفتد؛ همان بهتر که امکان ثبت نام مجدد فراهم آید!

می دانیم که تاج هم گزینه ای جز بهروان ندارد و فقط او را می پسندد چرا که از نزدیک با عیار و صلاحیت اش آشناست، پس بی برو برگرد بهروان می ماند و تلاش های عالیشان عبث خواهد بود ضمن آنکه حتی اگر یک درصد بازنشسته ها نباشند، دیگر گزینه های فوتبالی از او بخت شان بیشتر خواهد بود نظیر مختار مهدوی که شاگرد بهروان است و بزرگ شده در کلاس درس مدیریت او و توانایی هایش را بیشتر می دانیم.

انتخابات در راه فوتبال استان یک فرصت اجمالی است تا نوع شارژ شده ای از بهروان را ببینیم، تا رئیس در اتاق خود و نه در فدراسیون، با اجماع دوباره، فراخوان تمامی بزرگان، بند زدن دل رنجیده ها و خرد جمعی؛ یک بار دیگر فوتبال مازندران را کشت کرده و محصولات مرغوب تر بچیند.

همچنین ببینید

اعمال فشار غیرقانونى روى اعضاى مجمع فوتبال/اداره کل ورزش و جوانان مازندران در مظان اتهام!

هیات های فوتبال شهرستان های استان که می دانند و شکی هم ندارند که مدیرکل …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

فلزیاب
%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A
طراحی سایتقالب وردپرس
This is an example of popup. Please create your custom popup inside your admin panel. Go to Settings > Right Click Popup